กระดาษเปล่าและสัญชาตญาณ! “อเล็กซ์ มาร์เกซ” ยกแทร็กบราซิลคือ “ซัคเซนริงฝั่งขวา” ขอเชื่อหัวใจมากกว่า AI
ในยุคที่วงการมอเตอร์สปอร์ตถูกขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย ข้อมูลดาต้า และ AI อันชาญฉลาด… บางครั้งสิ่งที่จะชี้วัดผู้ชนะในสังเวียนที่ไม่มีใครคุ้นเคย อาจกลับมาสู่จุดเริ่มต้นที่เรียบง่ายที่สุด นั่นคือ “สัญชาตญาณดิบ” ของมนุษย์
นี่คือสิ่งที่ “อเล็กซ์ มาร์เกซ” ยอดนักบิดจากทีม BK8 Gresini Racing ได้สะท้อนออกมาผ่านบทสัมภาษณ์ล่าสุด หลังจากการลงสำรวจแทร็ก Autódromo Internacional Ayrton Senna (โกยาเนีย) สังเวียนใหม่ถอดด้ามสำหรับศึก Brazilian GP ในสุดสัปดาห์นี้
ฝน คราบฝุ่น และ “ซัคเซนริงฝั่งขวา”
เมื่อถูกถามถึงสภาพสนาม อเล็กซ์ยอมรับว่าแทร็กยังมีคราบความสกปรกอยู่บ้างเนื่องจากพายุฝนที่ตกลงมา ซึ่งสภาพอากาศเป็นสิ่งที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของทุกคน แต่โดยรวมแล้วเลย์เอาต์ของสนามดูดีและน่าสนใจมากทีเดียว
“มันเป็นแทร็กที่ค่อนข้างสั้นครับ และเราจะต้องแข่งด้วยจำนวนรอบที่มากที่สุดในปฏิทินชิงแชมป์โลก” อเล็กซ์อธิบายภาพรวม ก่อนจะนิยามสนามแห่งนี้ด้วยคำสั้นๆ แต่เห็นภาพชัดเจนว่า “ที่นี่มันคือ ซัคเซนริงฝั่งขวา (Sachsenring de derechas) ชัดๆ” การเปรียบเปรยกับสนามซัคเซนริง (เยอรมนี) บ่งบอกถึงลักษณะของแทร็กที่แคบ คดเคี้ยว เลี้ยวลดต่อเนื่อง และหาจังหวะพักหายใจได้ยาก ต่างกันตรงที่โกยาเนียจะเน้นสร้างภาระให้กับยาง “ฝั่งขวา” มากกว่า ซึ่งทุกๆ รอบสนามจะทวีความสำคัญและส่งผลต่อรูปเกมอย่างมหาศาล
“หน้ากระดาษที่ว่างเปล่า”
การมาเยือนสนามใหม่ที่ไร้ซึ่งข้อมูลเก่า (Data) เปรียบเสมือนการเริ่มต้นด้วยหน้ากระดาษที่ว่างเปล่า เมื่อนักข่าวถามว่าเขาใช้ข้อมูลคาดการณ์ (Projections) จากทีมงานเพื่อเติมเต็มกระดาษแผ่นนั้นหรือไม่ คำตอบของอเล็กซ์กลับเรียบง่ายและจริงใจอย่างคาดไม่ถึง
เขาเลือกที่จะไม่หมกมุ่นกับตัวเลขจำลองเหล่านั้นมากนัก
“ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นแค่คอมพิวเตอร์ที่สร้างตัวเลขพวกนั้นขึ้นมา… จริงอยู่ที่ตัวเลขมันไม่เคยโกหก แต่งานนี้ตัวเลขพวกนั้นก็อาจจะผิดพลาดได้เหมือนกัน” ### ศรัทธาในสัญชาตญาณ แทนที่จะพึ่งพาสมองกล อเล็กซ์เลือกที่จะพึ่งพาสองตาและหัวใจของตัวเอง เขาบอกว่าเขาทำการบ้านด้วยการใช้วิธีเดียวกับแฟนมอเตอร์สปอร์ตทั่วโลก นั่นคือการเปิดอินเทอร์เน็ตเพื่อหาดูคลิปวิดีโอมุมมองจากหน้ารถ (Onboard)
“ผมดูคลิปออนบอร์ดบางอันที่พอจะหาได้ในเน็ต เหมือนที่แฟนๆ ทุกคนที่กำลังดูเราอยู่ทำกันนั่นแหละ จากจุดนั้นผมก็พยายามดึงข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ ออกมา และมาที่นี่โดยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของสัญชาตญาณ… ซึ่งผมคิดว่ามันเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว” อเล็กซ์ทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้ม
ท่ามกลางเซ็นเซอร์และคอมพิวเตอร์นับร้อยตัวในแพดด็อก บทสัมภาษณ์นี้ของอเล็กซ์ช่วยตอกย้ำให้เราเห็นถึงเสน่ห์ที่แท้จริงของ MotoGP… เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่บิดคันเร่ง สาดโค้ง และเสี่ยงชีวิตอยู่บนความเร็ว 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ใช่เครื่องจักร แต่เป็นหัวใจนักสู้ของมนุษย์ล้วนๆ